ਸੂਫੀ ਧਾਰਾ •ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਸਹਿੰਸਰਾ

8

ਏਸ ਦੇਸੀ ਸੱਭਿਆਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਤਾ (ਜਾਂ ਅਰਬਸੱਤ੍ਹਾ ਦੀ ਅਦੂਲਤਾ) ਨਾਲ ਦੇਸੀ ਸੁਲਤਾਨੀਆਂ ਬਣਨ ਦੀ ਪੈ ਤੁਰੀ ਪਿਰਤ ਤੇ ਸੂਫ਼ੀਆਂ ਦੇ ਏਸ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਦੇਸਾਂ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਸੀ ਸੁਲਤਾਨ ਸ਼ਰਾਅ ਪ੍ਰਸਤੀ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਕਿ ਇੱਕ ਤਾਂ ਸੁਲਤਾਨ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਦੇ ਜਾਇਦਾਦੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਉਪਜ ਸਨ। ਦੂਸਰੇ; ਉਹ ਅਰਬ ਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਵਜੂਦ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ। ਤੀਸਰੇ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਦੀਆਂ ਗੈਰ ਮੁਸਲਿਮ ਸ਼ਕਤੀਆਂ (ਲੋਕਾਂ) ਨਾਲ ਵੀ ਵਰਤਣਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦਸਤਾਨ ਅੰਦਰ-ਇਸਲਾਮ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਛੇ ਸੌ ਸਾਲ ਦੇ ਲੰਮੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਣਾ ਸਕਿਆ। ਸੁਲਤਾਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਲੋੜ ਸੀ, ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋਏ ਤੇ ਨਾ ਹੋ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜੀ ਤੇ ਸਿਆਸੀ (ਧਰਮੀ) ਨਿਸਚਿਆਂ ਨਾਲ ਰਵਾਦਾਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ। ਏਸ ਪਦਾਰਥਕ ਲੋੜ ਦੀ ਇਹ ਅਧਿਆਤਮਕ ਲਾਈਨ ਸੂਫ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸੂਫ਼ੀ ਨੇ ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨਿਆ ਹੈ :

ਕਾਅਬਾ ਨ ਸਹੀ ਬੁਖਤਾਨਾ ਸਹੀ
ਤੁਝੇ ਢੂੰਡ ਹੀ ਲੇਂਗੇ ਕਹੀਂ ਨ ਕਹੀਂ।

ਪੂਰਾ ਪਡ਼ਨ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ…

“ਪਰ੍ਤੀਬੱਧ”, ਅੰਕ 26, ਜਨਵਰੀ 2016 ਵਿਚ ਪਰ੍ਕਾਸ਼ਿ

ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ

ਟਿੱਪਣੀ ਕਰੋ ਜਾਂ ਕੁਝ ਪੁੱਛੋ

ਆਪਣੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੇਠਾਂ ਭਰੋ ਜਾਂ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਆਈਕਨ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ:

WordPress.com Logo

ਤੁਸੀਂ WordPress.com ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Twitter picture

ਤੁਸੀਂ Twitter ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Facebook photo

ਤੁਸੀਂ Facebook ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Google+ photo

ਤੁਸੀਂ Google+ ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Connecting to %s